زمانی كه تصمیم بزرگی می‌گیری یا سعی می‌كنی كار بزرگی رو انجام بدی، جدا از اینكه چه نتیجه‌ای بگیری، برات كوله‌باری از تجربه رو به همراه میاره و باعث میشه چهره حقیقی برخی از اطرافیانت رو ببینی⁽¹⁾.

حتی اگر به هر دلیلی توی تصمیمت شكست بخوری، باز هم یك سری از اطرافیانت خودشون رو نشون میدن.

این موضوع خصوصا زمانی كه قراره ساختار یك گروه، نهاد یا جمع به هم بخوره یا عوض بشه، مشخص میشه. برخی تصمیمات و تغییرات جدیدی كه مغایر با گذشته iست، با منافع عده‌ای از جمع یا گروه مغایرت پیدا می‌كنه و اون موقع هست كه سازهای مخالفِ گوش‌نواز نواخته میشه! سازهایی كه حرفهای زیادی برای گفتن دارند. از جمله كدورت‌هایی كه در دوره قبلی و قبل از تغییرات پیش اومده و عمدتا مسائلی كه به دلیل راضی بودن یا شاید عادت كردن به سیستم قبلی رو و مطرح نشدن.

به هر حال این افراد با سیستم قبلی كنار اومدن و باهاش راحت بودن كه در اون سیستم كار یا فعالیت می‌كردن.

توی چند روزی كه گذشت از سر مسئولیتی كه برای قبول كردنش نامزد و كاندید شدم، باعث شد كه كمی عمیق‌تر به موضوعات فكر كنم.

وقتی یك تصمیم جدید می‌گیری، وقتی می‌خوای یك مسئولیت جدید و نسبتا مهم رو قبول كنی، دیدت به خیلی از مسائل عوض میشه. در برخی موارد محرم میشی، برخی موارد دوست و مشترك المنافع و در برخی موارد هم متاسفانه دشمن و مقابل و ...!!!

توی چند روزی كه گذشت این اتفاقات برای من پیش اومد. سیل اطلاعات ضد و نقیض جدیدی كه به دستم رسید، جدا گیجم كرد و باعث شد كه آخر این سوال اساسی برام باقی بمونه كه: "كدوم یكی درست می‌گن" یا "حق با كدوم یكی هست".

حتما متوجه شدین كه هیچی از این ارسال نمیشه كه دستگیرتون بشه.

دقیقا همین رو می‌خواستم. ای كاااااااش، این وبلاگ عمومی نبود و فقط یك دفتر خاطرات می‌بود كه می‌تونستم هرچی می‌خوام توش بنویسم. ای آرزویی هست كه خیلی از بلاگرها بعد از مدتی می‌كنند، ولی درست نیست و فقط غر زدن اضافیه!

پ.ن: