سلام دوستان
در طول تمام ترمی كه گذشت، "آنچه گذشت" نوشتم و برنامهریزی كردم. سعی كردم خوب برنامه بچینم و به بهترین شكل عملی بكنم برنامههام رو.
سبكهای مختلف برنامهریزی، از روزانه و هفتگی گرفته تا ماهانه و پولی و آزاد، كه همه و همه فقط برای این بود كه بتونم برنامه بهتری برای پیشرفتم توی تمام زمینههایی كه مد نظرم بود داشته باشم.
برنامههایی كه اكثرا با یك ادعا شروع میشد و قاعدتا باید با یك عمل مناسب و خوب تموم میشد. كه خب در خیلی موارد اینطوری بود و در بعضی موارد هم نه متاسفانه.
قرار نیست این ارسالم خیلی طول بكشه و احیانا یك طومار بلند بالا از فواید آنچه گذشتها بنویسم. فقط چند تا حرف از طرف خودم میزنم، اول، و یك توصیه خیلی ساده هم میكنم به تمام دوستان، آخر!
اول، چند تا حرف از خودم!

هیچ چیز، هیچ چیز، هیچ چیز نمیتونه به اندازه یك برنامه كاری كه روی كاغذ آورده شده یا اینكه به هر شكلی در موردش فكر كردید و جایی ثبتش كردید، توی پیشبرد موفق كارهای شما كمكتون كنه.
نوشتن مداوم برنامهها و امتحان كردن سبكهای مختلفش، بعد از مدتی باعث میشه در این كار مهارت پیدا كنید و در كمترین زمان، بیشترین كار رو انجام بدید. كارهای مختلف و تجارب مختلف رو امتحان كنید و نهایتا زمانی متوجه بشید كه در طول یك روز كارهای بسیار زیادی رو مدیریت، نظارت یا اجرا میكنید، كه از عهده كمتر كسی ساخته هست.
برنامهریزی نوعی مدیریت زندگی فردی هست، پس مطمئنا با برنامه ریزی و آنچه گذشتها، توانایی مدیریتی شما افزایش پیدا میكنه.
این ادعاهایی كه خصوصا در یك وبلاگ میكنید، باعث میشه خیلی ساده اگر انجامش ندید، رسما ضایع بشید و كم جلوه داده بشید در نظر دیگران. برای همین معمولا برنامههایی كه در اینجور جاها میچینید انجام میشن یا به عبارتی مجبور هستید انجامش بدید.
متنهایی كه تحت عنوان آنچه گذشت نوشته میشه خودشون میتونن منبعی از خاطرات شما و محلی برای ثبت تمام اتفاقات، رویدادها و خاطراتی باشه كه ممكنه بعدا فراموشش كنید. با بازگشت به این دست نوشتههای آنچه گذشتی، میتونید به خیلی از افكار، نگرشها، باورها، مشغلههای ذهنی و خاطراتی كه در گذشته داشتید، از نمایی دور نگاه كنید و با توجه به آگاهی جدیدی كه نسبت به اون زمان پیدا كردید، نسبت به اونچه كه انجام دادید، فكر میكردید، احساس میكردید یا باور داشتید، برداشت جدیدی داشته باشید و قضاوت تازهای نسبت به اونچه قبلا داشتید، داشته باشید. (1)
خیلی مهمه كه به اونچه كه در آنچه گذشتها میاد عمل كنید.(2) در این بین ممكنه كمی اذیت بشید و دلتون نخواد یك سری كارها رو انجام بدید. اما این برنامه شماست. قرار نیست همش آسون باشه. مثلا همین الان من اصلا حال و حوصله نوشتن همین متن رو نداشتم، اما چون میدونستم جزء برنامههام هست ناچارا انجامش دادم.
آخر، یك توصیه خیلی ساده!
آنچه گذشتها رو در قالب یك وبلاگ شخصی امتحانش كنید.
به شدت توصیه میكنم.
همین.
شب خوش.
جوینده.
یا حق.
پی نوشت:
1. خیلی عبارت و جمله سختی شد! خیلی!!!
2. خیلی سر این قضیه حساس باشید. بدترین اتفاق میتونه این باشه كه انجام ندادن برنامههایی كه میچینید براتون عادی بشه.
آخر نوشت:
نوشته شده در دوشنبه 18 بهمن 1389 ساعت
11:37 ب.ظ توسط
محسن الهامیان نظرات |
|