تبلیغات
دست نوشته های جوینده - مطالب شهریور 1393
دست نوشته های جوینده
بهترین تلاش برای بهترین بودن,, خوش آمدید,, ممنون میشم من رو در جریان نظراتتون قرار بدید. :)
img img img img
درباره سایت
مشاهده مطالب سایت

درباره سایت

درباره ما

محسن الهامیان، مدیر فروشگاه علم بازار ElmBazar.com هستم و در زمینه های علمی (نجوم) فعالیت دارم. من کار گروهی رو خیلی دوست دارم و سعی می کنم که یکی از بهترین اعضای تیم باشم. سعی می کنم خلاق باشم و کارهایی رو انجام بدم که به پیشرفت خودم، دوستانم، بشریت و آینده کمک کنه!
img img img img
سخن روز
بزرگترین عیب برای دنیا همین بس که بی‌وفاست.
‐ حضرت علی علیه‌السلام
خداوندا مرا از کسانی قرار دِه که دنیاشان را برای دینشان میفروشند نه دینشان را برای دنیاشان.
‐ دکتر علی شریعتی
آدمی ساخته‌ی افکار خویش است فردا همان خواهد شد که امروز می‌اندیشیده است.
‐ مترلینگ

امکانات سایت

مطالب سایت

img img img
شنبه 29 شهریور 1393 ساعت 12:58 ق.ظ
شروعِ یک پایان یعنی چی؟
برای من این مفهوم دو معنا داره:
* شروع حرکتی که به تمام شدن برخی چیزها منجر بشه.
* شروع دوباره چیزهایی که روزی تموم شدن.
اما این یعنی چی؟ چرا کتاب سخت شد؟! بهتر توضیح بده محسن!


از نظر من، شروعِ یک پایان، مفهومی هست که همه ما باید در زندگیمون لحاظش کنیم. این مهارت چیزی شبیه حذف و اضافه ابتدای ترم‌های تحصیلی دانشگاه‌هاست که باعث میشه ترم درسی بهتری داشته باشیم.
بذارید با مثال در مورد هر کدوم از حالات اون براتون توضیح بدم.


* شروع حرکتی که به تمام شدن برخی چیزها منجر بشه
زندگی همه ما پر شده از فعالیت‌های متفاوت. فعالیت‌هایی که یا به پیشرفت زندگی ما کمک می‌کنند، یا حالتی خنثی دارند(1) و یا اینکه باعث پسرفت و درجا زدن ما میشند. توانایی ما در آگاهی نسبت به این فعالیت‌ها، شناخت اونها و حذف اونها از زندگی، تاثیر بسزایی در روند پیشرفت فردی (یا پیشرفت جمعِ تحت رهبری) ما داره.

قطع رابطه با افراد ناسالم زندگیمون، حذف هرزگردی‌های اینترنتی بیش از حد، نه گفتن به کاری که از سر تعارف با کسی قبول کردیم، مدیریت تفریحات و قطع پرداختن بی‌رویه به اونها، میتونه از جمله مواردی باشه که در این دسته قرار می‌گیرند.
یکشنبه 23 شهریور 1393 ساعت 08:28 ب.ظ
پس از گسترش زیرساخت‌های فناوری و ارتباطات در کشور، شاهد گسترش روزافزون ارتباطات و شبکه‌های اجتماعی در فضای مجازی و حضور هرچه بیشتر ایرانی‌ها در اونها هستیم. اما این در حالیه که متاسفانه بخش عمده‌ای از محتوای این شبکه‌های اجتماعی رو مطالبی طنز با درون‌مایه‌هایی از توهین‌های قومیتی و تبعیض نژادی و ... تشکیل داده.

در تحقیقی که در سال 1385 در وبلاگ منتسب به انجمن علمی انسان‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران قرار گرفته، در مورد وضعیت آماری جوک‌های قومیتی اطلاعاتی ارائه شده. جامعه آماری این تحقیق مجموع 46 وبلاگ سرویس پرشین بلاگ (به صورت انتخاب تصادفی) در یک روز خاص بوده و در طی این مدت بیش از هزار جوکِ قرار گرفته در این وبلاگ‌ها مورد بررسی قرار گرفته.


این جوک‌ها در 6 سرفصل کلی مذهبی، سیاسی، قومیتی، بازی با کلمات، بی‌ادبانه و سایر قرار گرفتن که بر این اساس حدود 70 درصد این جوک‌ها دارای عنصر قومیتی بودن. با بررسی دقیقتر بر روی نمونه جوک‌های قومیتی این نمونه آماری، درصدهای زیر برای اونها بدست اومده:
جوک‌های ترکی: 70 درصد
جوک‌های شمالی: 10 درصد
جوک‌های لری: 5 درصد
جوک‌های قزوینی: 5 درصد
جوک‌های جنوبی: 5 درصد
جوک‌های تهرانی: 2 درصد
جوک‌های اصفهانی: 2 درصد
جوک‌های کردی: 1 درصد
شنبه 15 شهریور 1393 ساعت 05:36 ب.ظ
فضای مجازی دنیایی هست که ارتباطات ما رو ساده تر کرد و بهمون فرصت های بیشتری برای دیده شدن و پیشرفت داد. در این بین همه تا حدی از مزایا و معایب این فضا خبر دارن و من هم قصد ندارم در این مورد روده درازی کنم!

اما چیزی که میخوام در این پست بهش بپردازم و سوژه این مطلب وبلاگم بشه، یکی از ایرادهای اینترنت، یعنی هویت مجازی هست که گاهی بیش از حد آرمانی و یا دور از دنیای واقعی ما میشه. اینترنت و خود ما (عمدا یا سهوا)، خیلی چیزها در مورد واقعیت های زندگیمون رو سانسور می کنیم.

نکته اینکه اونچه که سانسور میشه، لزوما جنبه های منفی یا بد شخصیت یا زندگی واقعی فرد نیست و گاهی برخی افراد برای جلب توجه، تنها از ناکامی های زندگیشون میگن (یا حتی ناکامی میسازن!) و تصویری از یک انسان مظلوم و محتاج محبت و توجه رو در ذهن اطرافیانشون در فیس بوک و توئیتر و وایبر و واتس اپ و اینستاگرام و ... میسازن. از طرفی باید به این نکته هم توجه داشت که این سانسورها لزوما بد نیست و گاهی دلایل معقولی برای انجام دادنشون وجود داره.

شفافیت مجازی!

این سانسورها به برداشت ما از زندگی بقیه و مقایسه اون با خودمون تاثیر زیادی داره و انتخاب های ما رو دچار مشکل میکنه. مثلا ممکنه ما از رفتارهای کسی الگو بگیریم، اما متوجه نباشیم که با توجه به سانسوری که در بخش منفی زندگیش رخ داده، ما اون روی سکه رو ندیدیم، داریم به بیراهه میریم و ممکنه به همون دردسرهایی بیفتیم که اون آدم افتاده، اما در سانسور اطلاعاتی که از زندگیش در فضای مجازی انجام داده، چیزی ازش نگفته.


برای همین در این پست قرار هست در مورد اونچه که بدون ضرورت از من در دنیای مجازی گفته نشد بگم. نکات مثبت و منفی که به گمانم بیشترشون سهوا (حداقل در مورد من) گفته نشده و میتونه دید واقعیتر و استنباط بهتری از کسی به اسم محسن الهامیان رو به اطرافیانش بده.
قبل از شروع مطلب، از شما میخوام که اگر از این ایده خوشتون اومد، شما هم مطلبی در مورد خودتون با این محتوا بنویسید و اون رو در وبلاگتون یا پروفایل کاربریتون در یکی از شبکه های اجتماعی با همین تیتر "شفافیت مجازی!" منتشر کنید.
سه شنبه 11 شهریور 1393 ساعت 01:49 ق.ظ
CSR یا Corporate Social Responsibility، به مسئولیتی اجتماعی گفته می شود که هر شرکت در حد و توان خود تلاش می کند تا آن را در جامعه پیاده سازی نماید. اقداماتی که در قالب این عنوان صورت می پذیرند، غالبا تلاش می کنند تا آثار مثبت فعالیت های هر شرکت را بر روی جامعه به نمایش بگذارند. (1)

گزارش کامل این برنامه را در اینجا ببیند: گزارش نمایشگاه شب های غزه

در این میان موسسه علوم آسمان مهر نیز به عنوان یکی از NGO های علمی فعال استان و کشور، وظیفه خود دید که از ابزارها و داشته های علمی خود برای ترویج صلح و نوع دوستی بهره برده و برنامه ای را بدین منظور ترتیب دید.

نمایشگاه شب های غزه موسسه علوم آسمان مهر

نمایشگاه شب های غزه، عنوان برنامه ای بود که اگرچه به نام غزه، اما به کام تمامی قربانیان جنگ، خشونت، تبعیض و افراطی گری در جای جای جهان بود. جهان امروز ما شاهد چنین مواردی در سوریه، غزه، عراق، میانمار، لیبی، نیجریه، افغانستان، پاکستان، اوکراین، آمریکا (فرگوسن!) و ... برخی موارد دیگر است.

به سهم خود قدمی در زمینه آگاهی اجتماعی در این مورد برداشتیم و یقین داریم که هر کدام از شرکت کنندگان برنامه های ما در این چند روز، سفیری برای گسترش تفکر صلح، نوع دوستی و برابری در سطح جامعه خواهند بود و شاید گسترش این تفکر در جامعه بشری، زیباترین پدیده سرطان مانند جهانمان باشد.

به عنوان یکی از اعضای موسسه علوم، کمترین سهم را در این برنامه داشتم. از تمامی دوستانم، خصوصا محمدحسین محسنی و سیاوش شماعیل زاده، که در پیشبرد این برنامه سهمی (کم و زیاد) داشتند سپاسگذارم. همینطور از محمدحسین محسنی و مصطفی آخوندی بابت تهیه این گزارش زیبا ممنونم.



با احترام.
عضو کوچکی از موسسه علوم آسمان مهر.
=============================
پاورقی:
1. منبع: سایت دیجیاتو goo.gl/l90RAI
کسب اطلاعات بیشتر در این مورد:
دوشنبه 10 شهریور 1393 ساعت 02:38 ق.ظ
4 سال پیش در چنین روزی، این وبلاگ متولد شد.
پر از شور و شوق برای اشتراک نظراتم با سایرین، اولین پست وبلاگ رو گذاشتم.

هدف اصلی وبلاگ، ارسال یک سری مطالب در مورد برنامه ریزی های روزانه، تحت عنوان "آنچه گذشت ها" بود. اما به مرور زمان، موضوعات دیگه ای هم به اونها اضافه شد که در بخش موضوعات وبلاگ قابل دسترسی هستند. اما متاسفانه به مرور ظرفیت این مطالب و موضوعات هم در من تموم شد. برای همین مدتها هست که کمتر در این وبلاگ می نویسم، با اینکه نوشته هایی داشتم، اما بیشترشون در فیس بوک منتشر شدند.


اما چند وقتی میشه پیرو تشویق های  آقای فتاحی و دیدگاههای جذاب آقای میلانی در مورد نوشتن، نگاهم به نوشتن عوض شده و جالب هم این بود که این موضوع همزمان با نزدیک شدن به تولد 4 سالگی وبلاگ بود و از اونم جالبتر اینکه درست یه روز قبل از تولد 4 سالگی وبلاگ، روز وبلاگ نویسی بود. به این تئوری های من درآوردی و توجیه ها (مثل گزینه آخر) اعتقادی دارین شما هم؟!
روز جهانی وبلاگ نویسی
همانطور که در مطلب توضیحی در مورد روز جهانی وبلاگ نویسی می بینید، این روز آیین به خصوصی داره که هر ساله از طرفی برخی از وبلاگ نویس های وفادار اجرا میشه:

1- پنج وبلاگ جدید که به مطالبشون علاقه مند هستید معرفی کنید.
2- به نویسنده وبلاگ هایی که معرفی کردید اطلاع دهید در مورد آنها نوشته اید (به عنوان روز وبلاگ).
3- شرح مختصری از وبلاگ آنها در وبلاگتان قرار دهید.
4- نوشته تان را روز 31 آگوست (9 شهریور) منتشر کنید.


اگرچه 9 شهریور دیروز بود، اما فرصت رو از دست رفته نمی دونم و سایر موارد رو انجام میدم ... معرفی پنج وبلاگ پیشنهادی:
img