چندین ماه میشه که آنچه گذشت ننوشتم. اصلا دست و دلم به نوشتن نمیرفت و ضمن اون نیاز اصلی نوشتن این مطالبم یعنی "برنامه ریزی" دیگه چندان حیاتی نبود. به لطف همون آنچه گذشت ها، دیگه به برنامه ریزی حتی بدون آنچه گذشت ها عادت کرده بودم. به حدی رسیده بودم که نسبتا ازش راضی بودم و روند خوبی داشتم.

اینکه از فعل گذشته استفاده می کنم در جمله ها، به این معنی نیست که الان دیگه اونطور نیستم و باز مشکلی ایجاد شده و نیومدم که دوباره در همون سطح کار کنم. نه، (شکر) دیگه مشکلی با برنامه ریزی کردن ندارم و کارهام رو نسبتا خوب پیش می برم. اما الان اومدم برای شروع دوره ای جدید و پر فشار تر از قبل.

بذارید اونچه که در این مدت گذشت رو براتون بگم تا باز همراه بشید با من و اتفاقات زندگیم و متوجه بشید چرا دوباره شروع شد وبلاگ.

آخرین آچه گذشت من برمیگرده به مطلبی که در بحبوحه ماراتن مسیه دهم و دبیری موقتم در آسمان مهر و درگیری هاش نوشته شد. اما بذارید به همون سبک قدیم، یعنی آنچه گذشت 32، لیست کنم زمینه ها رو تا بگم چه اتفاقاتی افتاد.

خب همین.

حالا از بین تغییراتی که دیدید و تقریبا تیتروار خوندید، بزرگترین دلیل اومدن و نوشتن دوبارم و برنامه ریزیم، مرکز گفتگو هست. همونطور که گفتم، منتظر یک ابرغول اینترنتی-نجومی باشید!! قول میدم فراتر از تصورات خیلی ها باشه. 

یک سری پست جدید و حرف ها و دست نوشته های جدید هم برای نوشتن و گفتن دارم که در اولین فرصت، میذارمشون تو وبلاگ.

در آرزوی آنکه چنان باشیم، که به نقش طلا بنویسند نام تک تک مان را. 

بی نهایت باشید و دور از تصور.

جوینده.

یا حق.

============================

پ.ن:

1. به یکی از دوستان قول دادم که روزی برسه که بالای 100 نفر همزمان آنلاین باشند در وبلاگ (کادر سبز کنار صفحه). می دونم که اون روز میرسه، البته چند سال دیگه.