درود بر نهایتا سه یا چهار نفری که واقعا این نوشته ها رو دنبال می کنن! حداقل فعلا.
از چند ساعت پیش کلا هوای وبلاگم رو کرده بودم. چند بار دیگه هم تو این مدت سپری شده از آخرین پستم، اومدم سر زدم به وبلاگ و مروری داشتم. اما امروز اونقدر این هوایی شدن شدید بود که کار دستم بده و دستم رو به کیبورد!
تو مدتی که گذشت اتفاقات خیلی زیادی افتاد. خیلی زیاد. دیگه به سبک قدیم آنچه گذشت نمی زنم، اما هنوز برنامه هام رو ثبت می کنم. اما این بار، مطابق روال چند ماه گذشته، این ثبت رو به صورت خیلی دقیق روی دفترچه شخصیم پیگیری می کنم و اکثر برنامه ها سر جاشون هست.
برای اینکه خیلی خلاصه از اوضاع چند وقت اخیر گفته باشم، این پاراگراف هم اضافه میشه!
نجوم: نجوم و آسمان مهر و مرکز گفتگو و خانه نجوم پروفسور گنجی و چندین و چند نام و رابطه دیگه، که حداقل تو این بازه زمانی تبدیل شدن به بزرگترین مشغله ذهنی زندگی من. در این مدت مطابق چیزی که ازمون انتظار میره خیلی خوب بودیم، اما در جذب بودجه ناکام.
درس: در یک کلام، افتضاح!
مسائل شخصی و درآمد هم که با نقشه های بسیار در حال پیگیری هستن. در بعد مسائل شخصی یک طرح 238 روزه و راز گونه و در بعد مسائل درآمدی هم که بیشتر پیگیر نتایج حاصل از مرکز هستم.
و در انتها از فراروانشناسی هم هییییچ خبری نیست!
این روزها کلافه ام.
تمام این جمله های بالا رو نوشتم که برسم به نوشتن همین چند خط و سبک کردن خودم (شاید).
چند تا از برنامه ریزی های بلند مدتم با شکست مواجه شدن و یا نتیجه نگرفتن هنوز. افکارم به شدت پیچیده و روابطم مبهمه.
تا حالا اینطوری نبودم.
اگرچه که می دونم که این جملات در وبلاگی که همه می دونن نویسندش کی هست، ممکنه بعدا برام دردسر بشه. اما دلم میخواد این سر در گمی ثبت بشه.
بمونه برای محسنک تا بعدا به یاد داشته باشه!
باید سعی کنم هرچه سریعتر برگردم به حالت نرمال. شاید هم لازم باشه کلا تغییر حالت بدم.
شاید از این به بعد بیشتر در وبلاگ بنویسم. باید دید حالم چطور هست و چیکار می کنه!
خوش باشید.
نوشته شده در جمعه 14 بهمن 1390 ساعت
01:20 ق.ظ توسط
محسن الهامیان نظرات |
|
********************
